üç beş şiire tekrar eden birkaç ritme koşmak mı uçmak mı kimden, nereye sizden, kendimden benden, sizden çıldırmamak iş değilken oturup soluklanmak soluklanırken yakalanmak ensene solurken aldırmıyor gibi bilmiyormuş gibi gülümsemek ne için? içinlerin haybeye olduğu an ne için? gökler karanlık yalnızca bulutlar ardındaki yıldızlar kadar yakın ve aydınlık

aradığı mutluluğu senden uzak sensiz şehirlerde sana benzeyen sensiz yerlerde bulur insan sen, o kadar bensin ki artık senden uzak bende bir sen yosun kaplamış benliğimde benden bir sen sensiz aylar sensiz yıllar sensiz gecelerde sensiz bir sen yarattım farketmeden öyle bir sen ki tepeden tırnağa ben