Esat Canberk Özçelik

üç beş şiire
tekrar eden birkaç ritme
koşmak mı uçmak mı
kimden, nereye
sizden, kendimden
benden, sizden
çıldırmamak iş değilken oturup soluklanmak soluklanırken yakalanmak
ensene solurken aldırmıyor gibi bilmiyormuş gibi 
                                                         gülümsemek
ne için?
içinlerin haybeye olduğu an
ne için?
                                              gökler karanlık
yalnızca bulutlar ardındaki yıldızlar kadar yakın ve aydınlık